Salla 1

Fillesat e Pikturës në qytetet Shqiptare ( 1883 – 1930)

Fondi i Galerise se Arteve ruan vepra në pikturë që datojnë nga fundi i shekullit XIX, periudhë që shënon fillesat e pikturës jo fetare shqiptare. Autori më i hershëm i pikturës është Kol Idromeno, vepra e të cilit “Motra Tone”, daton në vitin 1883. Pikturat e para në Shqipëri manifestojnë një lloj amatorizmi. Kjo lloj fryme vazhdon deri në vitet 30`të, kur fillon përpjekja për ngritjen e shkollës dhe institucioneve të artit në vend. Gjithsesi këto piktura flasin qartë për atmosferën kulturore në Shqipërinë e fillim viteve të shekullit të XX, si dhe përbëjnë dokumente të mirëfilltë etnografikë dhe historikë të periudhës. Këto vepra manifestojnë edhe një lloj fryme romantike. Autorë të tjerë të epokës janë Pjetër Marubi, Simon Rrota, Zef Kolombi, Vangjel Zengo, Spiro Xega etj.

Salla 2

Piktura Realiste. Shkolla e Vizatimit (1930 – 1950)

Kushtet dhe zhvillimet ekonomiko-politike gjatë Mbretërisë Shqiptare të viteve 30`të mundësojnë çeljen e shkollës së vizatimit në Tiranë në vitin 1931. Disa nga piktorët e parë që studiojnë aty janë : Sadik Kaceli, Abdurrahim Buza, Gani Strazimiri etj, megjithatë pak vepra te tyre nga periudha e kesaj shkolle ruhen në fondin e Galerisë së Arteve. Artistë të tjerë që studiojnë në vendet fqinjë dhe kthehen në Shqipëri ku zhvillojnë aktivitetin artistik janë: Odhise Paskali, Andrea Kushi, Vangjush Mijo, Janaq Paço, Foto Stamo, Motrat Zengo etj. Këta artistë përbëjnë brezin e artistëve të shkolluar, të cilët përpiqen të zhvillojnë portretin, natyrën e qetë, peizazhin etj. Karakteristikë e veprave të kësaj periudhe që ruhen ne Galerinë e Arteve, është përpjektja e artistëve për të përvetsuar teknikat artistike dhe një interes për pasqyrimin e realitetit me vërtetësi.

Salla 3

Piktura akademike dhe tabloja me temë historike ( 1950 – 1986)

Pas përfundimit të Luftës se Dytë Botërore dhe vendosjes së regjimit komunist, në Shqipëri filloi të zhvillohej tabloja me temë historiko–politike. Kryesisht vendin më të madh në këtë tablo e zë Lufta Antifashiste dhe ndryshimet historike në vend, por në të njëjtën kohë trajtohen dhe aspekte të ndryshme të historisë së Shqipërisë si ai i qëndresës së Skënderbeut etj. Artistët kryesorë janë ata që kanë mbaruar akadamitë perendimore dhe reflektojnë një formim akademik në pikturën e tyre si: Nexhmedin Zajmi, Sadik Kaceli, Abdullah Cangonji etj, ndërkohë që artistë të tjerë që formohen në Akademinë e Bashkimit Sovjetik dhe vendeve të tjera të lindjes janë : Sali Shijaku, Fatmir Haxhiu, Vilson Kilica etj.

Salla 4

Realizmi Socialist. Ndërtimi i Modeleve të Njeriut të Ri ( 1960 – 1986)

Me kthimin e artistëve nga shkollat lindore të artit mund të thuhet se fillon epoka e Realizmit Socialist në artin Shqiptar. Ky art është kryesisht në funksion të propagandës dhe interesave të regjimit politik në vend. Sipas klisheve të gatëshme të importuara nga vendi i tij i origjinës - Bashkimi Sovjetik, arti fokusohet tek punëtorët dhe veprimtaria e tyre, duke i kthyer këta në mite të kohës. Në fakt Realizmi Socialist nuk përpiqet të tregojë me vërtetësi aspekte të realitetit të klasës punëtore, por të ngrejë një lloj kulti të punës socialiste si veprimtari dhe të punëtorit si personazh qëndror të një “epoke të re” që ka filluar. Artistët që kanë lënë vepra të spikatura në këtë drejtim janë: Kristaq Rama, Montaz Dhrami, Zef Shoshi, Pandi Mele, Myrteza Fushëkati, Petro Kokushta, Çlirim Ceka etj.

Salla 5

Piktura Formaliste e Realizmit Socialist ( 1969 – 1974)

Një koleksion shumë i rëndësishëm i Galerisë së Arteve ai i Piktures Formaliste që gjen vend në historinë e pikturës Shqiptare në fillim të viteve 70të. Kjo pikturë krejtësisht nën ndikimin e pikturës moderniste perendimore përpiqet të gjallojë duke respektuar temat zyrtare të Realizmit Socialist, që janë më së shumti ato të punëtorit në frontin e punës, por që me mënyrën e të pikturuarit në fakt kërkon drejt një zhvillimi piktorik dhe ka tendencën për t`ju përqasur rrymave të ekspresionizmit, fovizmit, kubizmit etj. Artistët kryesorë që kanë vepra të kësaj natyre në fondin e Galerisë së Arteve janë: Edison Gjergo, Alush Shima, Isuf Sulovari, Eduard Hila, Bajram Mata etj.

Salla 6

Piktura dhe Skulptura Moderniste ( 1989 – 2001) Elementë të Pikturës Moderniste në vitet 1960-1970

Për herë të parë Galeria e Arteve i kushton një hapesirë pikturës dhe skulpturës moderniste shqiptare. Kjo hapësirë përmbledh vepra nga autorë që e zhvillojnë veprimtarinë e tyre artistike më të rëndësishme pas viteve 90të, si Perikli Culi, Ali Oseku, Gazmend Leka, Lumturi Blloshmi, Najada Hamza, Orion Shima etj, por në të njëjtën kohë kërkon edhe elementët e parë të përpjekjeve të pikturës moderniste që vijnë që nga vitet 60të dhe përkojnë me frymën formaliste në pikturën e Realizmit Socialist në fillim të viteve 70të, me autorë si Ksenofon Dilo, Danish Jukniu, Ismail Lulani etj, që krahas pikturës së politizuar zyrtare lëvruan gjatë këtyre viteve edhe një pikturë që kërkonte në formë dhe në shprehi artistike.